Lua w RGXbot: pełny kurs i katalog API

Wprowadzenie

Poznasz trzy miejsca używania Lua, napiszesz pierwszy warunek, przygotujesz formularz opcji i połączysz go z trasą. Pod kursem znajdziesz pełny katalog funkcji, aliasów, zmiennych i ścieżek ustawień dostępnych w RGXbot. Stan treści: 12 listopada 2026. To własny podzbiór Lua, więc gotowe skrypty z innych botów wymagają dostosowania.

1. Wybierz miejsce wykonania

Action służy do zadań cyklicznych. W karcie Action kliknij Dodaj, nadaj nazwę, zaznacz włączenie i ustaw odstęp w milisekundach, np. 1000. Wklej kod, użyj Test Lua, potem Zapisz w Action. Przycisk Start uruchamia moduł. Plik → Zapisz utrwala konfigurację w XML. Zapisanie kodu i uruchomienie modułu to osobne czynności.

Waypoint Action wykonuje kod w danym miejscu trasy. W edytorze waypointu wybierz typ Action i wpisz kod. Używaj go do sprawdzania zapasów, przełączania zakładek lub pojedynczej sekwencji u NPC. Przygotuj etykiety przed wywołaniem skoku. Sam Action cykliczny nie ma pozycji waypointu.

Konfiguracja skryptu → Definicja Lua / JSON tworzy formularz ustawień. W tym edytorze deklarujesz kontrolki; nie sterujesz grą. Użyj Zastosuj, a potem Plik → Zapisz. Kod formularza jest oddzielony od kodu Action.

Nie wklejaj całego kursu do jednego pola. Każdy blok to osobny przykład; blok oznaczony „Formularz” trafia wyłącznie do definicji formularza.

2. Pierwszy skrypt bez poleceń gry

Ten przykład tylko oblicza wartości. Wklej go do nowej akcji i wybierz Test Lua przy załadowanej postaci. Brak zaplanowanych poleceń jest tutaj poprawnym wynikiem. Nie używaj print(): interpreter go nie obsługuje.

-- $... to odczyty RGXbot. local to własna zmienna.
local minimumCap = 150
local lowCapacity = $cap < minimumCap
local healthPercent = $hppc
local missingMana = max(0, $maxmp - $mp)

local przechowuje wartość tylko podczas bieżącego wywołania. Po kolejnym cyklu Action kod zaczyna od nowa. $hp jest liczbą punktów zdrowia, a $hppc procentem. Zapisanie własnej wartości do zmiennej nie leczy postaci. Odczyty w Test Lua wymagają odpowiedniego kontekstu klienta.

3. Warunki, nil i jednostki

if rozpoczyna warunek, elseif sprawdza kolejną możliwość, a else obsługuje pozostałe przypadki. Każdy blok kończy end. Porównuj przez ==, przypisuj przez =, a nierówność zapisuj ~=. Łącz warunki przez and, or, not. Tylko false i nil są fałszem; 0 jest prawdą.

local state = "gotowy"
if $stamina == nil then
    state = "brak odczytu staminy"
elseif $stamina < 1200 then
    state = "stamina ponizej 20 godzin"
else
    state = "stamina wystarcza"
end

Stamina ma jednostkę minut: 1200 to 20 godzin. wait(1000) oznacza jedną sekundę, a spellcooldown() zwraca sekundy. Nigdy nie porównuj nieznanego odczytu nil z liczbą. Statusy $poisoned i podobne również mogą być nil. Brak danych oznacza brak wiedzy, a nie stan bezpieczny ani saldo zero.

4. Pierwsza reguła cykliczna

Poniższy kod planuje zatrzymanie modułów po śmierci lub przy staminie poniżej przykładowego limitu. Najpierw obejrzyj plan w Test Lua, potem dobierz próg do własnej sesji. Wbudowane warunki zatrzymania panelu nadal obowiązują; nie zastępuj ich samym skryptem. stopbot() kończy bieżący skrypt.

if $dead then
    stopbot("Smierc postaci")
end
if $stamina ~= nil and $stamina < 1200 then
    stopbot("Limit staminy: ponizej 20 godzin")
end

Test Lua pokazuje plan i nie wykonuje poleceń w kliencie. Nie dowodzi skutecznego zatrzymania, rzutu czaru ani zakupu. Dopiero po sprawdzeniu planu uruchom właściwy moduł i potwierdź wynik w panelu i grze. Przy braku staminy przykład nie podejmuje decyzji na podstawie tego odczytu.

5. Czar z kontrolą zasobów

Dobierz znaną formułę, profesję i koszt many swojej postaci. Poniżej przykładowy warunek dla postaci znającej exura. Próg 70% i koszt 20 many są ustawieniami przykładu. Nie uruchamiaj równocześnie konkurencyjnych reguł leczenia bez sprawdzenia ich konfiguracji.

if not $dead and not $pz and $hppc < 70 and $mp >= 20 then
    if spellcooldown("exura") == 0 then
        spell("exura")
    end
end

spell() jest poleceniem i zwraca nil; nie pisz if spell(...) then. Oceń HP i manę po wykonaniu. Odczyty odświeżają się po poleceniu, ale lokalna zmienna zachowuje wcześniej obliczoną wartość. Dla mikstur używaj useself() oraz itemcooldown(), a dla run na celu sprawdzaj także $target ~= 0.

6. Formularz dla wielu postaci

Wklej poniższy blok do definicji formularza, użyj Zastosuj i sprawdź pola w Konfiguracji skryptu. ID 268 jest przykładowym zapasem; dopasuj ID, liczby i nazwę etykiety do własnej trasy. Formularz sam nie kupuje mikstur.

addmenu("return", "Powrot i zapasy")
addcheckbox("return_enabled", "Kontroluj powrot", true)
addspinbox("min_cap", "Minimalny cap", 150, 0, 10000)
addtextbox("return_label", "Etykieta powrotu", "refill")
addsupply("mana", "Mana potion", 268, 50, 300)

Następnie utwórz na trasie etykietę refill i dodaj waypoint Action z poniższym kodem. needsrefill() uwzględnia włączenie powrotu, minimalny cap i minima włączonych zapasów. supplyneed() liczy brak do celu, a nie do minimum. Liczniki obejmują wyposażenie i otwarte kontenery.

if needsrefill() then
    gotolabel(getuseroption("return_label"))
end

gotolabel() kończy skrypt: dalsze linie nie są wykonywane. Ustaw opcje Ze skryptu lub Własne dla postaci, aby wspólny XML miał różne progi dla różnych postaci. Zapisz profil i XML, potem sprawdź ponowne wczytanie.

7. Kolejność, oczekiwanie i pętle

Polecenia idą po kolei. wait() zatrzymuje bieżący skrypt; pausewalking() pauzuje chodzenie. W obsługiwanym opcjonalnym wejściu wspólny Healer może pracować podczas oczekiwania. Nie zapisuj długich nieskończonych pętli: do regularnego sprawdzania służy odstęp Action. Pętla ma limit 10 000 iteracji, a zagnieżdżenie limit 32 poziomów.

local attempt = 0
while attempt < 3 do
    attempt = attempt + 1
    if $target ~= 0 then
        break
    end
    wait(200)
end

Nie ponawiaj automatycznie zakupu lub transferu po nieznanym wyniku. submitted oznacza wysłanie wejścia, a confirmed potwierdzenie przez obserwatora efektu. Zapamiętaj inputactionid() przed wait(), jeżeli śledzisz konkretną operację: leczenie może zmienić ostatni rekord.

8. NPC, bank i depozyt

Najpierw doprowadź postać do właściwego NPC na tym samym piętrze. npcsay("hi") rozpoczyna rozmowę; przed kolejnymi czynnościami sprawdź npcisopen(), npcname() i odpowiedź npcmessage(). Handel potrzebuje otwartej oferty, pieniędzy, miejsca i właściwej nazwy przedmiotu. Kupno i sprzedaż obsługują najwyżej 100 sztuk na wywołanie.

checkbank() pyta o saldo, a bankbalance() je odczytuje. Nie dokładaj npcyes() po bankwithdraw(): funkcja sama obsługuje potwierdzenie. depositall() wpłaca monety do banku. depositer() odkłada loot do depozytu, a deposititems() odkłada wszystkie stosy podanych ID. stashcount() potrzebuje odczytu otwartego Supply Stash.

W katalogu poniżej znajdziesz pełne sygnatury i oddzielne przykłady banku, handlu, amunicji, przenoszenia, depozytu i Stash. Numery kontenerów są aktualnymi identyfikatorami okien; nie zapisuj ich na stałe między sesjami. Sloty przedmiotów w kontenerze zaczynają się od 0.

9. Reconnect i kontrola wykonania

reconnect() musi być pierwszą instrukcją cyklicznego Action, jeśli ma działać bez odczytu PLAYER. Używa ustawień reconnectu i tej samej postaci wybranej w panelu. Nie omija śmierci, 2FA ani limitów; błąd zatrzymuje dalszy kod. W waypoincie wywołanie działa dopiero, gdy silnik wykonuje ten punkt. Nie uruchamia trasy samoczynnie po rozłączeniu.

reconnect()
local character = $character
local currentHealth = $hp

Po każdym nowym skrypcie sprawdź składnię przez Test Lua, przeczytaj plan, wykonaj jedną kontrolowaną próbę i obserwuj skutek. W razie błędu użyj logu Action i Diagnostyki. Zachowaj nazwę funkcji, argumenty i komunikat błędu. Nieznana funkcja zwykle oznacza literówkę, inną wielkość liter lub fragment pełnego Lua, którego ten interpreter nie obsługuje.

10. Co umiesz i gdzie szukać dalej

Potrafisz wybrać kontekst, czytać $..., sprawdzać nil, tworzyć warunki, kontrolować jednostki, budować formularz i kierować trasą. Katalog API niżej obejmuje wszystkie nazwy funkcji wykonawczych, aliasy matematyczne, deklaracje formularza i zmienne. Wyszukuj np. $stamina, buyitems, addspinbox lub priority.targeting. Przy każdej grupie przeczytaj też wymagania i ograniczenia, nie tylko samą sygnaturę.

Interpreter nie obsługuje function, for, repeat, tworzenia tabel, pairs, ipairs, print, require ani bibliotek plików, sieci i systemu. Wyjątkiem od braku tabel są gotowe wartości zakresów z formularza JSON: ich pola from i to można odczytać. Używaj przykładów zgodnych z RGXbot.

Wprowadzenie

Pełny katalog API RGXbot. Dotyczy Action i waypointów Action; deklaracje formularza mają osobny kontekst.

Jak wykonywane są skrypty

W uruchomionym skrypcie polecenia są wykonywane po kolei. Po poleceniu silnik odświeża stan: kolejny itemcount() lub $hp korzysta z nowego odczytu. Lokalne zmienne zachowują własne wartości do końca tego wywołania. Nie przechowują stanu między kolejnymi uruchomieniami skryptu Action.

Test Lua pokazuje plan, bez wykonywania poleceń w kliencie. Nie symuluje wyników zakupów ani leczenia. Warunek po planowanym zakupie może więc dać inny wynik niż podczas rzeczywistego wykonania z odświeżaniem stanu.

Odczyty zwracają liczby, napisy lub wartości logiczne. Polecenia takie jak spell(), buyitems() i checkbank() zwracają nil do kodu Lua; wynik operacji sprawdza się następnym odczytem, a błędy trafiają do logów. Nie pisz if buyitems(...) then: to nie jest funkcja zwracająca sukces.

Polecenia korzystają z wybranego wejścia. memory oznacza opcjonalną symulację klawiatury i myszy; nie przełącza domyślnego backendu native. Odczyty UI i część operacji okien potrzebują działającego klienta i dostępnego kontrolera pamięci, niezależnie od miejsca użycia skryptu.

Ponowne logowanie: reconnect()

reconnect()

Bez argumentów: ponownie loguje tę samą postać, wybraną w panelu. Korzysta z istniejącego kontrolera logowania i systemowego sejfu kont. Nie wylogowuje postaci, która już jest prawidłowo online, i nie restartuje klienta gry. Dalsze instrukcje skryptu wykonują się dopiero po potwierdzeniu żywej postaci o właściwej nazwie; odświeżają wtedy odczyty z nowej sesji. Wynikiem dla Lua jest nil, jak przy innych poleceniach sterujących.

W module Action umieść reconnect() jako pierwszą instrukcję skryptu, aby mogła zostać wykonana również podczas niedostępnego odczytu PLAYER. Warunek używający $hp lub $name przed tą instrukcją nadal wymaga odczytu postaci. W waypointach Action funkcja jest dostępna, gdy silnik wykonuje ten waypoint; nie powoduje samoczynnego uruchomienia waypointu po rozłączeniu.

Funkcja respektuje ustawienia reconnectu panelu i ogranicza całe oczekiwanie do maksymalnie 10 minut. Stop lub zmiana klienta, backendu albo wybranej postaci przerywa operację. 2FA, śmierć, niezgodna postać, brak danych konta lub przekroczony limit zatrzymują dalsze instrukcje; nie omijają zabezpieczeń i nie zerują automatycznie licznika prób. Błąd Action wymaga jawnego ponowienia. Statusy są widoczne w oknie Reconnect… i logu skryptu. Tryb native zachowuje natywne sterowanie rozgrywką; wyłącznie logowanie używa istniejącego mostka UI.

Składnia i jednostki

Obsługiwane są local, przypisania, if/elseif/else/end, while/do/end, break, return, komentarze -- i --[[ ... ]], napisy w obu rodzajach cudzysłowów, liczby, true, false, nil, działania + - * / % ^, porównania == ~= < <= > >=, konkatenacja .. oraz and/or/not. Średniki są opcjonalne. Nazwy funkcji rozróżniają wielkość liter. Tylko false i nil są fałszem: liczba 0 jest prawdą.

Nie są obsługiwane własne definicje function, pętle for/repeat, tabele, pairs/ipairs, print, require, biblioteki plików, sieci i systemu. local nie zapewnia pełnej semantyki zasięgów znanej z kompletnego Lua. Pętla ma limit 10 000 iteracji, a zagnieżdżenie limit 32 poziomów.

W sygnaturach [argument] oznacza argument opcjonalny; nawiasów kwadratowych nie wpisuje się do kodu. nil jako kontener w moveitem() oznacza wyposażenie. Chronione odczyty, np. blessów, cooldownów i banku, zgłaszają błąd przy nieznanym stanie. isitemontile() dotyczy tylko snapshotu: brak pola daje false.

Sloty wyposażenia: 1 głowa, 2 szyja, 3 plecak, 4 pancerz, 5 ręka/tarcza, 6 ręka/broń, 7 nogi, 8 buty, 9 pierścień, 10 slot dodatkowy, 11 Store Inbox. Strzały i bełty uzupełnia się do kołczanu, nie bezpośrednio do slotu 10.

Zmienne postaci

$stamina działa w waypointach Cavebota i akcjach Lua. 1200 oznacza 20 godzin, a 2520 pełne 42 godziny. Wartość odświeża się wraz z kontekstem skryptu, również po wykonaniu wait(). Brak odczytu nie oznacza zera.

if $stamina ~= nil and $stamina < 1200 then
  gotolabel("rest")
end

Nie każdy kontekst ma aktywny waypoint, cel lub licznik polowania. Niedostępne czasy początkowe dają 0. Zmienne $... opisują odczyt; przypisanie własnej wartości nie zmienia stanu postaci w grze.

Odczyty i obliczenia

Przedmioty, mapa i pozycja

inputstatus([id]), inputaction([id]) i inputactionid([id]) odczytują stan, nazwę i identyfikator operacji opcjonalnego wejścia. Bez argumentu dotyczą ostatniej operacji. Brak rekordu (także w native) daje nil. Historia ma maksymalnie 64 wpisy, osobno dla kontrolera; rekord nie zawiera argumentów, wpisywanego tekstu ani szczegółów błędu.

Stany to started, submitted, completed, confirmed, failed, cancelled, uncertain. submitted oznacza wysłanie wejścia; completed zakończenie funkcji bez odrębnego potwierdzenia efektu. failed i cancelled opisują zakończenie wykonania, nie cofnięcie wcześniejszych zdarzeń. confirmed wymaga jawnego obserwatora efektu. ListedLoot i transfery wewnątrz Game.deposit_all nadają ten stan dopiero po dokładnych deltach i sprawdzeniu tej samej sesji postaci. Seria w depo ma osobny rekord dla każdego transferu, nie jeden rekord potwierdzający całą serię. Bank i handel w opcjonalnym inputcie również nadają confirmed, gdy ich obserwator sprawdzi odpowiednio saldo/gotówkę lub przedmioty/kwotę i handler zakończy się w tej samej sesji. Sam komunikat zwrotny funkcji nie promuje statusu. Samo moveitem() nie uruchamia automatycznie takiego obserwatora.

local operation = inputactionid()
local status = inputstatus(operation)
local action = inputaction(operation)

Identyfikator pozwala sprawdzić starszy transfer po innej akcji. Wyniki są spójne w obrębie snapshotu Lua i odświeżane po dispatch. Nie służą do automatycznego powtarzania niepotwierdzonych zakupów lub przenoszenia.

actionbarcount() zwraca liczbę rozpoznanych, niepustych wpisów paska akcji. hasitemhotkey(id) sprawdza, czy przedmiot ma przypisany skrót klawiaturowy, a hasspellhotkey("formuła") robi to samo dla dokładnej formuły czaru (bez rozróżniania wielkości liter i nadmiarowych spacji). Brak skrótu daje false; brak lub błąd odczytu klienta jest błędem skryptu. Wpis bez skrótu nadal może być aktywowany kliknięciem przez moduł wejścia. Sam skrót nie potwierdza zapasu przedmiotów, dostępności czaru, celu ani cooldownu.

-- Te zapytania tylko czytają konfigurację bieżącego klienta.
local entries = actionbarcount()
local healthBound = hasitemhotkey(266)
local healBound = hasspellhotkey("exura")

Do wykonania nadal używaj useself(), usetarget() lub spell(). Zachowują kontrolę celu/cooldownu i pierwszeństwo rozpoznanych przycisków przed wpisywaniem formuły. Odczyt paska jest współdzielony w obrębie snapshotu Lua i odświeżany po wykonanej akcji; nazwy ani skróty nie są zapamiętywane globalnie pomiędzy klientami.

itemcount() nie przeszukuje zamkniętych plecaków ani banku. Otwarte okna zwłok lub depozytu mogą wejść do ogólnej sumy; użyj filtra nazwy, gdy potrzebujesz konkretnego źródła. Numery kontenerów mogą zostać ponownie użyte po zamknięciu: nie zapisuj ich na stałe między sesjami.

Cooldowny, okna, NPC, bank i Stash

bankbalance() samo nie wysyła pytania do bankiera. Stan nieznany nie jest równoważny saldu 0. Wiadomości gracza nie są odpowiedziami NPC. canshoot() jest zachowawczą oceną lokalnej mapy, nie gwarancją trafienia.

Śmierć i błogosławieństwa

Nazwa może być podana bez prefiksu The, niezależnie od wielkości liter. Nie są to kolejne indeksy 1–9: używaj nazw lub dokładnych ID z tabeli. Brak dostępu do odczytu blessów zgłasza błąd; nie zwraca fałszywego „brak”.

Stany postaci

Nazwy do hascondition: poisoned, burning, electrified, drunk, mana_shield, paralyzed, hasted, in_fight, drowning, freezing, dazzled, cursed, party_buff, pz_block, protection_zone, bleeding, hungry. Przyjmowane aliasy: poison, burn, fire, energy, paralyze, paralysed, haste, manashield, pz, pzblock.

Funkcje oprócz statusknown() zgłaszają błąd przy nieznanym odczycie. Nieobsługiwana nazwa też jest błędem. Brak pola status w starym agencie oznacza stan nieznany, a jawne status=0 oznacza brak aktywnych stanów. $hungry nadal korzysta z licznika jedzenia; ikonę głodu sprawdza hascondition("hungry"). Nieznane wysokie bity są zachowane wyłącznie w statusflags(). Mapa bitów pochodzi z enum PlayerStates w kodzie OTClient. Pełne potwierdzenie wszystkich efektów w bieżącej wersji klienta wymaga obserwacji każdego z nich na żywo.

if statusknown() and ispoisoned() and $level >= 10 and $mp >= 30 then
    if spellcooldown("exana pox") == 0 then
        spell("exana pox")
    end
end

if statusknown() and hascondition("paralyzed") and $mp >= 10 then
    if spellcooldown("exura infir ico") == 0 then
        spell("exura infir ico")
    end
end

Takie skrypty planują zwykłe czary przez wybrane wejście. Samo wysłanie czaru nie dowodzi usunięcia efektu. Wbudowany Condition Healer potwierdza zniknięcie flagi w tej samej sesji, korzysta ze wspólnych cooldownów i kolejki priorytetów. Nie dodaje domyślnie żadnej aktywnej reguły.

Matematyka i losowanie

Polecenia sterujące

Ruch, walka, czary i przedmioty

Kierunki ruchu: north, east, south, west, ne, se, sw, nw. move() nie jest poleceniem przejścia do dowolnych współrzędnych; trasę wyznaczają waypointy. Po ustawieniu celu stan sprawdza się przez $target.

spelltarget, facetarget i usetarget wymagają właściwego aktywnego celu. Brak zasięgu, zmiana celu lub zablokowana/nieznana linia strzału przerywają odpowiednie użycie. Samo zużycie runy lub many nie dowodzi zadanych obrażeń. Dobierz czar do profesji, poziomu i wyuczonych umiejętności postaci.

Domyślne moveitem() to ilość 1, źródło/cel nil i sloty 0. Nie oznacza to automatycznego wyszukania źródła; najczęściej potrzebne jest wszystkich sześć argumentów. Przy ilości większej niż źródłowy stos polecenie może zostać odrzucone. Nie ponawiaj w pętli transferu o nieznanym wyniku. Uzupełnianie amunicji wymaga otwartego kołczanu i zapasu w otwartych plecakach. Przy kilku kołczanach podaj jego numer. Funkcja nie kupuje amunicji, nie otwiera kołczanu i nie zakłada go do wyposażenia.

Czat, NPC i handel

Do NPC używaj małych liter. say("hi") może rozpocząć rozmowę, ale dalsze odpowiedzi wysyłaj przez npcsay(). Skrót hotkey() nie sprawdza zamiaru konkretnego przypisania; do czarów i mikstur preferuj polecenia semantyczne. npcsay("hi") i npcsay("hello") działają też na świeżym kliencie bez zakładki NPCs: samo powitanie korzysta wtedy z Local Chat. Inne wiadomości wymagają istniejącej rozmowy lub kanału NPCs. Wysłanie powitania nie dowodzi odpowiedzi: sprawdzaj npcisopen(), npcname() i npcmessage() przed dalszą operacją. NPC musi być w zasięgu rozmowy na tej samej kondygnacji. Na kliencie 15.33.124f6c Native wysyła odpowiedzi przez typowaną metodę kontrolera otwartego okna NPC. Wymaga aktualnej rozmowy i tego samego NPC w zasięgu. Nie używa fokusu klawiatury ani starego settera protobuf. Odpowiedź Gustavo na „goblins” została potwierdzona w grze. W trybie klawiatury i myszy potrzebne przedmioty muszą być dostępne przez rozpoznany pasek akcji, wyposażenie lub otwarte okna.

Bank, depozyt i Supply Stash

depositall() to bank, depositer() to loot do depozytu — to różne funkcje. Nie dopisuj ręcznie npcyes() po bankwithdraw(): potwierdzenie jest już obsługiwane i sprawdzane. Duża ilość w deposit/withdraw nie oznacza automatycznej pętli przez wszystkie kontenery; do wszystkich stosów służą depositer i deposititems. Te operacje potrzebują dostępu do depozytu oraz właściwych otwartych plecaków. Podawanie samych współrzędnych nie omija ścian, odległości i wymagań interakcji.

findfreedepot() sprawdza świeżą mapę i postacie, podchodzi dokładnie na pole dostępu, po czym ponownie sprawdza zajętość i otwiera depozyt. Opcjonalna pozycja ogranicza wyszukiwanie do sąsiedztwa danego depozytu. Przy braku wolnego stanowiska ponawia odczyty do 30 sekund, a następnie wstrzymuje sekwencję. Nie potwierdza depozytu ani zakupów bez powodzenia. W skrypcie wykonywanym na żywo można po nim wywołać depositer(box(1)).

Okna i Look

Przeciąganie wybiera źródło według odczytanego przedmiotu w slocie, nie po miejscu wyświetlenia napisu wskazówki. Kilka celów, dwa pełne sloty lub brak przedmiotu przerywają operację. Zwolnienie myszy jest wykonywane również po błędzie. Te funkcje używają istniejącego mostka Qt agenta i nie przenoszą systemowego kursora ani nie przełączają wejścia na memory.

W trybie Native buttonexists("Start") odczytuje widoczne przyciski dialogów klienta, a clientbutton("Start") wybiera jeden jednoznaczny przycisk po jego napisie. Nie wybiera elementów paska akcji ani nie klika stałych współrzędnych. Brak odczytu, kilka pasujących przycisków, śmierć lub zmiana sesji przerywają operację. Samo wysłanie kliknięcia nie potwierdza przejścia tutorialu; odczytaj następny ekran/pozycję przed kolejną akcją. Tryb memory nie przełącza się automatycznie na tę operację Native.

Look czeka na nową odpowiedź klienta; w Lua nie zwraca tekstu opisu. Brak świeżego wyniku jest błędem bez ponawiania. Zamknięcie/up/zwinięcie kontenera sprawdza rzeczywistą tożsamość okna. containerup() bez dostępnego rodzica nie jest automatycznie traktowane jako sukces.

Aliasy poleceń

Oprócz nazw z tabel działają npc_dialog(), use_item(), use_self(), use_inventory(), use_container(), use_world(), move_item() i open_container(), z takimi samymi argumentami jak ich zwarte odpowiedniki.

Trasa i konfiguracja

Konfiguracja skryptu i profile postaci

Karta Konfiguracja skryptu zawiera opcje i zapasy, jedyny edytor reguł plecaków oraz osobny edytor definicji Lua. Po zmianach kliknij Zastosuj. Cavebot i Action korzystają z tych samych wartości przy następnym odczycie; nie trzeba restartować trasy. Plik → Zapisz utrwala pełną konfigurację w XML: definicję formularza (setup_code) i domyślne wartości opcji (script_api.options). Przy każdej opcji można wybrać Ze skryptu albo Własne dla postaci. Tylko jawnie wybrane nadpisania trafiają do wybranego profilu postaci, zachowując domyślne wartości w XML. Zapisz jako… tworzy kopię bez modyfikowania poprzedniego skryptu. setsettings() i Zastosuj zmieniają bieżącą konfigurację; zapis XML wymaga Zapisz albo włączenia automatycznego zapisu w menu Plik. Wybór innego skryptu nie przenosi opcji poprzedniego skryptu.

Definicję formularza wykonuje się offline. Dozwolone są poniższe deklaracje, zmienne lokalne, warunki, pętle z limitem i podstawowe obliczenia. Polecenia gry, odczyty klienta, wait() i zmiany ustawień są w tym edytorze odrzucane. Deklaracje kontrolek nie są przeznaczone do waypointów ani cyklicznych Action.

Edytor Definicja Lua / JSON przyjmuje też formularz JSON w stylu WindBot User Options: pojedynczą grupę, tablicę grup lub grupy rozdzielone przecinkami. Obsługiwane typy to group, lineedit, checkbox, combobox, spinbox, doublespinbox i rangespinbox. Grupy mają children, column (1 lub 2) i opcjonalne checkable. Opisy description są podpowiedziami; pola tekstowe obsługują placeholder, a liczbowe prefix i suffix. Checkbox grupy wyłącza edycję jej dzieci; skrypt powinien sam sprawdzać wartość grupy przed wykonaniem związanych z nią czynności. Nie jest to importer całych skryptów WindBota.

rangespinbox zapisuje dwie granice jako [od, do]; pojedyncze value ustawia obie granice jednakowo. getuseroption("wait_spawn") zwraca tabelę z polami from i to, np.:

if getuseroption("wait_spawn") then
  local bounds = getuseroption("wait_spawn")
  wait(random(bounds.from, bounds.to))
end

Przycisk Wstaw przykładowy JSON zawiera komplet podstawowych kontrolek. Formularz JSON i jego wartości zapisują się w tym samym XML i profilach co formularz Lua. Zmiana formatu nie uruchamia żadnych poleceń gry.

Domyślne reguły plecaków są dodawane raz w danej konfiguracji postaci. Późniejsza zmiana nazwy lub usunięcie reguły w profilu nie tworzy ponownie starej reguły z szablonu.

Klucze kontrolek muszą być unikalne; dozwolone są litery ASCII, cyfry, podkreślenie, kropka i myślnik. Maksymalnie 200 kontrolek, 30 menu i 50 reguł plecaków na definicję. Przykład definicji (wklej do Definicja Lua):

addmenu("return", "Powrót i zapasy")
addcheckbox("return_enabled", "Kontroluj powrót", true)
addspinbox("min_cap", "Minimalny cap", 150, 0, 10000)
addtextbox("return_label", "Etykieta powrotu", "refill")
addsupply("mana", "Mana potion", 268, 50, 300)
addmenu("hunt", "Polowanie")
addcombobox("hunt_mode", "Tryb", "normal", "safe|normal")
addlabel("Dostosuj zapasy i nazwy plecaków do postaci.")
addbackpack("Backpack", 2854, "", "supplies")

Można używać separatora / zamiast .. Nieznana ścieżka modułu, brakująca reguła plecaka lub niewłaściwy typ są błędem. Nie jest to pełna zgodność z dowolnymi historycznymi ścieżkami WindBota. Funkcje nie zmieniają konfiguracji wejścia, danych logowania ani nie uruchamiają modułów GUI. looting.enabled zmienia konfigurację modułu, nie przełącznik uruchomienia. Podobnie odczyt zapasów nie kupuje przedmiotów i nie przeszukuje zamkniętych plecaków. Zakupy/pobieranie należy wykonać jawnym kodem Lua na trasie.

Przykład waypointu Action korzystającego z formularza:

if needsrefill() then
    gotolabel(getuseroption("return_label"))
end

Przykład zmiany ustawień podczas wykonania:

setsettings("setup.min_cap", 200)
setsettings("navigation.enter_echo_raids", false)
setuseroption("hunt_mode", "safe")

W Test Lua zmiany ustawień są jedynie planem; rzeczywiste wartości zostają bez zmian. Zapis profilu i zastosowanie formularza nie wykonują akcji gry.

Wzorzec formularzy został oparty na opisanym przez producenta mechanizmie WindBot Cavebot User Options. RGXbot używa własnej składni deklaracji i własnych ścieżek ustawień.

Sterowanie trasą i opcjami

W trybie opcjonalnego sterowania wait pozostawia klienta dostępnego dla leczenia. Podczas pauzy scheduler sprawdza tę samą sesję postaci i obsługuje włączony wspólny Healer; następna instrukcja nadal czeka na koniec pauzy. Anulowanie, śmierć lub zmiana sesji przerywa dalsze instrukcje tego skryptu. Leczenie może zmienić ostatnią operację wejścia podczas wait: do śledzenia wcześniejszego transferu zachowaj jego inputactionid() przed pauzą.

Klucz techniczny cavebot oznacza moduł trasy. Lokalizacje i opcje obsługuje runtime skryptów; nie są lokalnymi zmiennymi Lua. Funkcje skoku wymagają istniejącej trasy/etykiety. getlurelocation() sprawdza tylko obecność nazwy. openitem() i stash() również kończą bieżący skrypt. W planie Test Lua operacje findfreedepot/depositer/deposititems kończą plan, natomiast w wykonaniu na żywo mogą być kontynuowane po potwierdzonej operacji.

Przykłady

Każdy blok poniżej jest oddzielnym przykładem. Dostosuj ID przedmiotów, numery kontenerów, czary, etykiety i współrzędne do swojej postaci.

Leczenie Knighta z kontrolą many i cooldownu

if not $dead and $hppc < 70 and $mp >= 10 then
  if spellcooldown("exura infir ico") == 0 then
    spell("exura infir ico")
  end
end

Do stałego leczenia używaj przede wszystkim reguł Healing. Przykład pokazuje wywołanie funkcji; czar musi być dostępny dla tej postaci.

Mikstura i uzupełnienie many

if $mppc < 40 and itemcount(268, "bag") > 0 then
  if itemcooldown() == 0 then
    useself(268)
  end
end

Runa na aktywny cel

if $target > 0 and not $pz then
  if itemcount(21352) > 0 and itemcooldown() == 0 then
    usetarget(21352, $target)
  end
end

ID 21352 oznacza Lightest Missile Rune w bieżącym katalogu. Dla innej runy sprawdź ID i wymagania. Pozycja i linia strzału są sprawdzane przez akcję.

Jedzenie i jawny tryb czatu

if $hungry and itemcount(3578) > 0 then
  useitem(3578)
end
chat_off()

Bank: sprawdzenie i bezpieczna wypłata

checkbank()
if bankbalance() >= 100 then
  bankwithdraw(100)
end
npcclose()

Stań przy bankierze. Wypłata sama potwierdza yes; nie dodawaj drugiego potwierdzenia. bankdeposit() bez argumentu wpłaca wszystkie monety.

Zakup brakujących mikstur

local brakuje = 5 - itemcount(266, "bag")
if brakuje > 0 then
  buyitems("health potion", min(brakuje, 100))
end

Stań przy właściwym sprzedawcy z dostępną ofertą, pieniędzmi i miejscem. Zakup nie jest automatyczną wyprawą do sklepu. Poniższy osobny przykład sprzedaje jedną fiolkę dopiero, gdy odczyt potwierdza jej posiadanie:

if itemcount(285, "bag") > 0 then
  sellitems("empty potion flask", 1)
end

Rozmowa NPC

say("hi")
if npcisopen() and npcname() == "Aurelia" then
  npctrade()
end

Nie zastępuj npcsay() zwykłym say() przy dalszych odpowiedziach. npccontains("balance") sprawdza odpowiedź, a nie historię własnych wypowiedzi.

Uzupełnienie kołczanu

refillammo(3447, 50, 100)

Wymaga dokładnie jednego otwartego kołczanu. Przy kilku wybierz aktualne ID:

refillammo(3447, 50, 100, 2)

Przeniesienie jednego przedmiotu do wyposażenia

moveitem(3338, 1, 0, 2, nil, 6)

Przykład zakłada Bone Sword w kontenerze 0, slocie 2. Slot 6 jest ręką broni. Stan źródła i faktyczny numer okna trzeba ustalić przed uruchomieniem. Nie uruchamiaj tego cyklicznie, gdy wyniku pierwszej operacji nie potwierdzono.

Odkładanie lootu i pobieranie ze Stash

opendepotbox(2)
deposititems(3031, 3272, box(2))

openstash()
local brakuje = 5 - itemcount(266, "bag")
if brakuje > 0 and stashcount(266) >= brakuje then
  retrievestash(266, brakuje)
end
closestash()

Kontenery i Look

maximizecontainer(0)
lookinventory(6, 3338)
lookcontainer(0, 0, 285)
minimizecontainer(0)

Przykład wymaga fiolki w slocie 0 kontenera 0. Możesz osobno użyć containerup(0), closecontainer(0), lookworld($x, $y, $z) lub lookcreature($target) przy dodatnim i widocznym ID.

Powrót do etykiety przy małym zapasie

if itemcount(266, "bag") < 2 or $cap < 40 then
  gotolabel("depo")
end

Trasa musi mieć etykietę depo. To przełączenie trasy, nie niezależny system ucieczki przed walką i nie gwarancja bezpiecznej drogi.

Sprawdzenie blessów i śmierci

local liczba = blessingscount()
local twist = hasblessing("Twist of Fate")
local komplet = hasallblessings()
local nazwy = blessings()

if isdead() then
  deathdialog("revive")
  return
end

Do automatycznej reakcji po śmierci preferuj ustawienia polityki śmierci. Skrypt nie zmienia jej limitu śmierci ani decyzji o wznowieniu.

Opcje, blokada pola i losowa przerwa

setoption("tryb_testowy", true)
setlocation("baza", $x, $y, $z)
addspecialarea("pole_do_ominiecia", $x + 1, $y, $z)
setpriority("targeting", 1)
pausewalking(random(200, 400))

Usuń blokadę później przez removespecialarea("pole_do_ominiecia"). Losowanie w tym przykładzie dotyczy czasu; ruch myszy i sposób chodzenia konfiguruje osobno opcjonalny moduł wejścia.

Pętla z jawnym ograniczeniem

local i = 0
while i < 3 do
  i = i + 1
  if $dead then
    break
  end
  wait(100)
end

Nie twórz nieograniczonej pętli leczenia albo handlu. Skrypt Action może być wywoływany okresowo przez moduł, a stan między akcjami jest odświeżany.

Błędy i ograniczenia

• Nieznany cooldown, blessy, saldo lub Stash są błędem odczytu, nie zerem.

• Zła liczba argumentów, ID 0, niecałkowita ilość i nieznana nazwa funkcji są odrzucane. Wyjątki takie jak attack(0) są opisane osobno.

• Zmienione okno, brak przedmiotu, niepotwierdzony transfer lub zakup wymagają sprawdzenia stanu. Nie powtarzaj operacji na ślepo.

• Test Lua nie sprawdza dostępności towaru, wyuczenia czaru ani rezultatu serwera. Ostateczny wynik potwierdzają odczyty podczas wykonania na żywo.

• Otwieranie plecaków, handel i Look mogą wymagać widocznych kontrolek wewnątrz klienta, również gdy sam klient działa na ukrytym wirtualnym ekranie.

Powiązane opisy: walka dystansowa, scheduler leczenia, moduł wejścia.